دکتر هاروی زارن، متخصص قلب در لین مس، می‌گوید: «معمولاً هر بیماری را که معاینه می‌کنم، از او می‌پرسم: احساسات خود را با چه کسی در میان می‌گذارد؟ و او چنان نگاهم می‌کند که گویی از فضا آمده‌ام! وقتی بیمار احساس کند دوستش دارند، در فیزیولوژی بدنش اتفاقاتی می‌افتد که درمان را تسهیل می‌کند. مشاهدهٔ این روند حیرت‌انگیز است. بیست سال مداوای بیماران قلبی به من یاد داده که علت اصلی سلامتی یا بیماری، بودن یا نبودن عشق و صمیمیت است.» اگر داروی جدیدی با همین تأثیر کشف می‌شد، عملاً همهٔ پزشکان کشور آن را تجویز می‌کردند و نسخه نکردن آن خیانت حرفه‌ای محسوب می‌شد. با این حال ما پزشکان، جز در مواردی استثنایی، در آموزش‌های پزشکی، دربارهٔ قدرت درمان عشق چیزی یاد نگرفته‌ایم. شاید پذیرفتنش دشوار باشد که چیزی به سادگی صحبت با یک دوست، احساس نزدیکی با والدین، یا حرف زدن دربارهٔ افکارمان با دیگران، بتواند چنین تغییر مثبتی در تندرستی ایجاد کند. بسیاری از تحقیقات پزشکی ثابت می‌کند که چنین چیزی ممکن است.