میرزا هدایت وزیر دفتر از منشیان اواخر دوره قاجار است و رسائلی چند در مباحث دینی و كلامی نگاشته و این كتاب دومین رساله ایست از مجموعه رسائل او و مباحث آن مباحث حكمت و علم كلام و بخصوص شناخت باریست .

آغاز کتاب: لله الحمد رب السموات و رب الارض رب العالمین و له الكبریاء فی السموات و الارض و هو العزیز الحكیم، اما بعد بر صاحبان ذوق و ذکاء کالشمس فی وسط السماء ظاهر است که مجموع لهو و لعب دنیا با ندامت و کسالت توأم ...

انجام کتاب: و این است معنی صنع خدای تعالی که فرموده است صنع الله الذی ... بما تفعلون و این رساله به کشف و اشراق موسوم شد، ولله الحمد اولا و آخرا و باطنا .